The concept of artificial intelligence (AI) refers to technologies that imitate human-like thinking, learning and decision-making abilities. While integrating AI into the workforce offers the potential to increase efficiency in organizational activities, it can lead to negative effects such as anxiety, uncertainty, and distrust among employees which results from not being able to understand these technologies, regarding them as alternatives for themselves, and the possibility of losing their organizational position. These effects can reduce employees’ commitment at work and trigger negative organizational behaviors such as quiet quitting and turnover intention. Starting from this point, the present study aims to investigate the effect of AI anxiety on turnover intention and the mediating role of quiet quitting in this relationship. The study was conducted using a cross-sectional design with 457 people working in SMEs in Kırıkkale province. AI Anxiety, Quiet Quitting, and Turnover Intention Scales were utilized during the data collection process. The obtained data were analyzed through structural equation modeling. In addition to detecting significant relationships between concepts as a result of the analysis, it was realized that AI anxiety did not have a considerable effect directly on turnover intention; however, this effect occurred indirectly through quiet quitting. Accordingly, it is predicted that integrating AI technologies into business processes will increase the concerns about job security in employees, and this anxiety triggers the turnover intention by leading to a tendency toward quiet quitting for reasons such as loss of motivation and low organizational commitment.

Digital leadership emerges as the reflection of technological innovation in business life into administration mentality. As well as possessing leadership skills, digital leaders can be defined as leaders who are talented in terms of information technologies, visionary, can think innovatively, increase the corporation’s performance and create the transformation required by the business. The literature emphasizes that digital leadership practices and digital transformation efforts can fail due to fear of being unemployed, the tendency to maintain the usual, and showing resistance to transformation. However, it is realized that these approaches are generally based on foresight and are not supported by real practices. In this regard, the mediating effect of job security satisfaction of employees on the impact of digital leadership upon job satisfaction and life satisfaction is tried to be explained with application findings by utilizing from Resource Based View (RBV). The study was conducted with 403 employees working in an industrial organization. The data obtained were analysed through the Smart-PLS program, and the mediating effect was measured using a structural equation model. The model found that digital leadership had a significant effect (0.199) on job satisfaction, digital leadership had a significant effect (0.182) on life satisfaction, and digital leadership had a significant effect of 0.312 on the perception of job security. Once again, it was found that the perception of job security had a partial mediating effect (0.156) on the effect of digital leadership upon job satisfaction, and the perception of job security had a partial mediating effect (0.150) on the effect of digital leadership upon life satisfaction. The present study indicated that in a well-designed digital transformation, digital leaders could increase employees’ job and life satisfaction, and job security had a mediating impact upon this increase. Digital transformation in businesses creates an environment that allows high-performing employees to stand out more than low-performing employees and to display their talents. Thus, it could be stated that digital technologies have a significant effect on the prominence of talented individuals and increase employees’ job satisfaction and life satisfaction by utilizing RBV, as well. As a consequence of its structural characteristics, digital leadership paves the way for more effective use of human resources in the enterprise, the realization of the necessary organizational transformation, and the increase in the perception of job security of the employees thanks to the contribution it provides to the qualitative improvement of the organization.

Günümüz örgütlerinde entelektüel sermaye unsurlarından biri olarak, örgüt çalışan ilişkileri gittikçe daha fazla öne çıkmakta ve örgütlerin işleyişinde temel belirleyicilerden biri olarak göze çarpmaktadır. Psikolojik sözleşme çalışanların örgütten yazılı olmayan ve karşılıklı olarak açık bir şekilde ortaya konulmayan beklentiler bütününü ifade etmektedir. Çalışanların zihninde oluşturdukları söz konusu psikolojik sözleşmenin kurallarına uyulmadığına dair algıları, psikolojik sözleşme ihlalini ortaya çıkarmaktadır. Bu durum çalışan üzerinde örgüte karşı olumsuz duygular beslemekten, bilinçli ve kasıtlı olarak örgüte zarar verici eylemlere kadar, örgütler için göz ardı edilemeyecek istenmeyen olumsuz davranışlara yol açabilmektedir. Bu bağlamda araştırmanın amacı, psikolojik sözleşme ihlali ile üretkenlik karşıtı iş davranışları arasındaki ilişkide örgütsel sinizmin aracı rolünü ortaya koymaktır. Kesitsel bir araştırma olan bu çalışmada veriler, Kayseri ilinde mobilya sektöründe faaliyet gösteren yedi farklı işletmede çalışan 476 beyaz yakalı katılımcıdan kolayda örnekleme yöntemi ile elde edilmiş ve IBM SPSS, AMOS ve Process Makro (Model 4) uygulamalarından faydalanılarak analize tabi tutulmuştur. Analizler sonucunda, işgörenler tarafından algılanan psikolojik sözleşme ihlallerinin üretkenlik karşıtı iş davranışlarını pozitif yönde ve anlamlı bir biçimde etkilediği ve örgütsel sinizmin bu ilişkide aracı rol oynadığı bulgusuna ulaşılmıştır.

Türkiye is making great efforts to generate new projects within the scope of the “Türkiye Century” strategy, with the aim of increasing its effectiveness in the international community and the welfare of its citizens. In this respect, it is of great importance to conduct new studies and develop suggestions to further increase the effectiveness of new projects. This study seeks to provide a solution to the problems in politics, education, economy, public administration, justice, and corruption identified and reported by international organizations such as the OECD, the European Union, and the public institutions of the Republic of Türkiye, by associating them with the Society 5.0 strategy. The study aims to test the applicability of Society 5.0 in solving these problems through structural equation modeling using niche innovation and convergent stakeholder theories. In the light of the data obtained, it is realized that Society 5.0 has an effect on all the other variables except for one and the policy variable mediates this situation. In this regard, in accordance with the findings, it can be stated that Society 5.0 can be regarded as a significant alternative for solving the problems experienced on a suitable political basis.

Turizm sektöründeki rekabetçi ortam, yöneticileri, performansı yüksek çalışanları işe almaya ve çalışanların işletmedeki sürekliliğini sağlamaya yöneltmektedir. Bu açıdan işgören devri, turizm yazınında üzerinde önemle durulan ve yoğun olarak araştırılmasına rağmen, bu konuda daha önce yapılmış bilimsel çalışmaları bibliyometrik açıdan ele alan bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Bu bağlamda mevcut araştırmanın temel amacı turizm işletmelerinde işgören devri makale çalışmalarının bibliyometrik analiz aracılığı ile ayrıntılı olarak incelenmesidir. Araştırma çerçevesinde incelenen çalışmalar Web of Science (WoS) akademik veri tabanından elde edilmiş, verilerin analizinde VOSviewer programından faydalanılmıştır. Bu kapsamda 180 adet makale çalışması analize dahil edilmiştir. Gerçekleştirilen analiz sonucunda işgören devri konusunda yapılan çalışmaların 142’sinin ağırlama, eğlence, spor ve turizm kategorisinde, 67’sinin yönetim kategorisinde, 17’sinin ise işletme kategorisinde ve toplam 438 farklı yazar tarafından araştırıldığı, “iş tatmini”, “ağırlama”, “otel”, “turizm ve ağırlama endüstrisi” anahtar kelimeleri ile sıklıkla kullanıldığı, Türkiye anahtar kelimesine 3 kez rastlanıldığı, en çok atıf alan eserin 173 atıf ile Zopiatis, Constanti ve Theocharous (2014)’un “Job Involvement, Commitment, Satisfaction and Turnover: Evidence from Hotel Employees in Cyprus” başlıklı çalışması olduğu, en çok çalışma yayınlanan ülkelerin sırasıyla Çin, Türkiye ve İngiltere olduğu belirlenmiştir. Çalışmanın, hem konuya ilişkin yeni araştırma temalarının tespit edilmesinde kolaylık sağlayacağı hem de yazındaki durum tespiti yapılması açısından katkı yaratabileceği öngörülmektedir.

Otel işletmelerinde müşteriler ile doğrudan etkileşim kuran işgörenler, hizmet kalitesinin ve müşteri memnuniyetinin belirlenmesinde, ortaya çıkabilecek sorunların çözülmesinde önemli bir rol üstlenmektedirler. Bu bakımdan otel işletmelerinin başarısı ve itibarı işgörenler tarafından sağlanan hizmetin kalitesine bağlıdır. İşgörenlerin kendilerine verilen görevleri başarıyla gerçekleştirebilmeleri ve kaliteli hizmet sunabilmeleri için ise sağlıklı bir iletişim ortamının varlığının yanı sıra, işe yönelik tatmin düzeylerini ve üretkenliklerini destekleyecek bir örgüt ikliminin hâkim olması gerekir. İş ortamında toksik etkiler yaratabilecek nezaketsizlik ve dışlanma gibi üretkenlik karşıtı davranışlar, çalışanların motivasyonlarını ve verimliliklerini düşürmekte, örgütün performansı üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır. Bu doğrultuda mevcut çalışma, otel işgörenlerinin çalışma ortamında iş arkadaşları ve yöneticileri bağlamında maruz kaldığı nezaketsiz davranışların, işgörenlerin dışlanma algıları ile ilişkisini ve bu ilişkide narsistik kişilik özelliklerinin düzenleyici bir rolü olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma, nicel analiz yöntemi ile tasarlanmış, veriler anket tekniği ile Türkiye’de faaliyet gösteren dört ve beş yıldızlı otel işletmelerinde görev yapan işgörenlerden elde edilmiştir. Çalışma 418 anket verisi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre narsistik kişilik özellikleri, yöneticiden kaynaklanan nezaketsizlik ile dışlanma algısı arasında herhangi bir rol üstlenmeyip, iş arkadaşları tarafından maruz kalınan nezaketsizlik ile dışlanma arasında ise düzenleyici role sahip olduğu tespit edilmiştir. Buna ek olarak yönetici nezaketsizliği ile işgörenlerin narsistik kişilik özelliği; iş arkadaşları nezaketsizliği ile işgörenlerin narsistik kişilik özelliği ve dışlanma arasında istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğu bulgulanmıştır. Bu açıdan yöneticilerin, örgüt iklimini olumsuz etkileyecek nezaketsizlik ve dışlanma gibi stresörlerin neden olduğu bir çalışma ortamının ortaya çıkmasını engellemeye yönelik önlemler alması önerilmektedir. Çalışmanın, narsistik kişiliğin iş arkadaşlığı nezaketsizliği ile dışlanma arasında düzenleyici rolünü ampirik olarak ortaya koyması açısından hem turizm hem de örgütsel davranış yazınına katkı sağlayacağı ve yeni bakış açılarına yön verebileceği değerlendirilmektedir.