In the literature, quite limited research exists on the subject of Society 5.0. The present study examined the existence of Society 5.0 and the effectiveness of Industry 4.0 and evaluated the efficiency of United Nations Development Goals (SDGs) in this process, especially in Turkey. The research was carried out based on data obtained through a survey form with 30 questions which was conducted with 335 academicians working at Kafkas University. The data were analyzed by means of exploratory factor analysis with the SPSS program, confirmatory factor analysis with AMOS, and structural equation modeling with Smart PLS. The analysis results indicated that SDG9, SDG10, SDG11, SDG12, SDG13, and SDG14 had a low influence (i.e., R2: 0.172) on the application of Industry 4.0 and Society 5.0. Moreover, it was observed that the participants were heavily affected by order of the day and gave responses to the questions with that impact. The study also revealed that Turkey did not have a leading philosophy in the field of Society 5.0 and Industry 4.0 and made progress by concentrating on out-dated processes.

Depending on technological developments, digital transformation represents an inevitable reality for organizations. Based on this reality, digital leadership, which is a new understanding of leadership, has emerged. In accordance with the literature, digital leaders are expected to transform organizations under the leadership of innovation, thus encouraging high performance and efficiency. The present study aimed to measure the mediating effect of innovative behavior on the effect of digital leadership on job performance and intrapreneurship intention using data collected from 390 people working in the IT sector in Istanbul and a structural equation modeling method. The data obtained in this structural equation modeling study were analyzed in the Smart-PLS program. It is anticipated that the present study, in which the relationship between the variables is supported by various theories, will contribute to the extant literature. The results of this study indicate that innovative behavior has a fully mediating impact on the effect of digital leadership on intrapreneurship intention. Furthermore, it is observed that innovative behavior has a partially mediating impact on the effect of digital leadership on job performance. Considering the results, this study proves that digital leaders need to adopt innovative behavior so as to ensure performance and intrapreneurship in an organization.

The concept of artificial intelligence (AI) refers to technologies that imitate human-like thinking, learning and decision-making abilities. While integrating AI into the workforce offers the potential to increase efficiency in organizational activities, it can lead to negative effects such as anxiety, uncertainty, and distrust among employees which results from not being able to understand these technologies, regarding them as alternatives for themselves, and the possibility of losing their organizational position. These effects can reduce employees’ commitment at work and trigger negative organizational behaviors such as quiet quitting and turnover intention. Starting from this point, the present study aims to investigate the effect of AI anxiety on turnover intention and the mediating role of quiet quitting in this relationship. The study was conducted using a cross-sectional design with 457 people working in SMEs in Kırıkkale province. AI Anxiety, Quiet Quitting, and Turnover Intention Scales were utilized during the data collection process. The obtained data were analyzed through structural equation modeling. In addition to detecting significant relationships between concepts as a result of the analysis, it was realized that AI anxiety did not have a considerable effect directly on turnover intention; however, this effect occurred indirectly through quiet quitting. Accordingly, it is predicted that integrating AI technologies into business processes will increase the concerns about job security in employees, and this anxiety triggers the turnover intention by leading to a tendency toward quiet quitting for reasons such as loss of motivation and low organizational commitment.

Digital leadership emerges as the reflection of technological innovation in business life into administration mentality. As well as possessing leadership skills, digital leaders can be defined as leaders who are talented in terms of information technologies, visionary, can think innovatively, increase the corporation’s performance and create the transformation required by the business. The literature emphasizes that digital leadership practices and digital transformation efforts can fail due to fear of being unemployed, the tendency to maintain the usual, and showing resistance to transformation. However, it is realized that these approaches are generally based on foresight and are not supported by real practices. In this regard, the mediating effect of job security satisfaction of employees on the impact of digital leadership upon job satisfaction and life satisfaction is tried to be explained with application findings by utilizing from Resource Based View (RBV). The study was conducted with 403 employees working in an industrial organization. The data obtained were analysed through the Smart-PLS program, and the mediating effect was measured using a structural equation model. The model found that digital leadership had a significant effect (0.199) on job satisfaction, digital leadership had a significant effect (0.182) on life satisfaction, and digital leadership had a significant effect of 0.312 on the perception of job security. Once again, it was found that the perception of job security had a partial mediating effect (0.156) on the effect of digital leadership upon job satisfaction, and the perception of job security had a partial mediating effect (0.150) on the effect of digital leadership upon life satisfaction. The present study indicated that in a well-designed digital transformation, digital leaders could increase employees’ job and life satisfaction, and job security had a mediating impact upon this increase. Digital transformation in businesses creates an environment that allows high-performing employees to stand out more than low-performing employees and to display their talents. Thus, it could be stated that digital technologies have a significant effect on the prominence of talented individuals and increase employees’ job satisfaction and life satisfaction by utilizing RBV, as well. As a consequence of its structural characteristics, digital leadership paves the way for more effective use of human resources in the enterprise, the realization of the necessary organizational transformation, and the increase in the perception of job security of the employees thanks to the contribution it provides to the qualitative improvement of the organization.

Küresel çevre sorunlarının giderek derinleştiği günümüzde, sürdürülebilirlik hedeflerine ulaşmada çevresel liderlik ve yeşil inovasyon kavramları kritik bir rol üstlenmektedir. Çevresel liderlik, doğa temelli bir vizyonla örgütleri dönüştüren, çalışanları çevresel hedefler doğrultusunda yönlendiren bir liderlik biçimi olarak tanımlanırken; yeşil inovasyon, çevresel etkileri en aza indiren, kaynak verimliliğini artıran ve sürdürülebilir değer yaratan yenilikçi uygulamaları kapsamaktadır. Bu çalışma, literatürde artan ilgiye rağmen bu iki kavram arasındaki ilişkinin sistematik olarak değerlendirilmediği boşluğundan hareketle, çevresel liderlik ile yeşil inovasyon arasındaki ilişkiyi meta-analiz yöntemiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, çevresel liderlik ve yeşil inovasyon kavramlarına çalışma başlığında ya da anahtar kelimelerinde yer veren uygun metodolojik niteliklere sahip dört ampirik çalışma, meta-analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma için seçilen çalışmalar, Jamovi uygulaması Major eklentisi yardımıyla istatistiki olarak incelenmiştir. Analiz için korelasyon katsayıları ve araştırma örneklem büyüklükleri temel veri olarak kullanılmıştır. Rastgele etkiler modeliyle gerçekleştirilen meta-analiz sonucunda, çevresel liderlik ile yeşil inovasyon arasında r=0.461 düzeyinde pozitif ve istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon olduğu saptanmıştır. Araştırmanın alana katkısı, kuramsal düzeyde çevresel liderlik–inovasyon etkileşimini istatistiksel güvenilirlik temelinde ortaya koymak; yöntemsel açıdan ise meta-analitik yaklaşımla bu ilişkinin genellenebilirliğini sağlamaktır. Ayrıca, elde edilen yüksek heterojenlik değeri, bu ilişkinin sektör, kültür ve örgüt yapısına göre değişkenlik gösterebildiğine işaret etmektedir. Sonuçlar; sürdürülebilirlik politikalarının etkinliğini artırmak amacıyla, liderlik odaklı ve inovasyon temelli bütüncül stratejilerin geliştirilmesinin önemini vurgulamaktadır. Bu yönüyle çalışma, çevresel liderliğin yeşil inovasyonun temel belirleyicilerinden biri olduğunu ortaya koyarak, literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.

Amaç: Bilgi çağı olarak adlandırılan günümüz dünyasında dijitalleşme her sektörde olduğu gibi sağlık sektöründe de kendisine önemli bir yer edinmiştir. Özellikle yapay zekâ teknolojilerinin sağlık sektörü üzerinde muazzam denilebilecek bir değişim etkisi sözkonusudur. Tanı ve teşhis yapabilmenin yanı sıra, sektörde yer alan nitelikli insan kaynağına alternatif olabilmesi beklenen yapay zekâ, bu araştırma da alt kümeleri olan derin öğrenme ağları perspektifinden ele alınmıştır. Çalışmada derin öğrenme ağlarından olan ResNet101 ve GoogLeNet bağlamında yapay zekânın hastalık teşhisindeki başarı düzeyinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Araştırma amacı doğrultusunda açık erişimli Kaggle web sitesinden beyin tümörü türlerinden olan Glioma, Meningioma ve Pituitary içeren toplamda 2124 adet MR görüntü veri seti elde edilmiş, bu verilerle %70 eğitim, %30 test oranı ile araştırmada kullanılan derin öğrenme ağlarının, görüntü ayrıştırma ve tanımlama başarı düzeyleri karşılaştırılmıştır. Bulgular: Analiz bulguları derin öğrenme ağlarının üç farklı beyin tümörü hastalığını ayrıştırma ve tanımlama noktasında başarılı olduğunu göstermiştir. Derin öğrenme ağlarının başarı düzeyleri incelendiğinde ResNet101 derin öğrenme ağının %91.5, GoogLeNet derin öğrenme ağının ise %87.9 başarı düzeyine sahip olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Araştırmanın bulguları doğrultusunda ResNet101 ve GoogLeNet derin öğrenme ağlarının beyin tümörü türlerini tanımlama ve ayrıştırma noktasında kullanılabilir olduğu, ResNet101 derin öğrenme ağının araştırma özelinde daha yüksek başarı oranı kaydettiği ve son olarak yapay zekâ teknolojilerinin sağlık sektöründe önemli bir yer edinme potansiyelinin olduğu tespit edilmiştir.