Mizah; gerek yaşamda gerekse sanat ve edebiyatta kullanımı itibarıyla, mizahi bir tepki üretmeyi amaçlayan bir uyaranı, zihinsel bir süreci veya bir tepkiyi ifade etmektedir. Kahkaha/gülme, mizahi deneyimin en yaygın ifadesidir. Mizahın hasta ve hastalık üzerine etkili olabileceğine dair ilk belgelenmiş veriler, Norman Cousins’in Bir Hastalığın Anatomisi (Anatomy of an Illness) adlı eserinde yer almaktadır. Birçok baskısı yapılan ve çok satan bu kitap, 1964 yılında mizahın ankilozan spondilitin iyileşmesine yararlarını açıklamaktadır. Bununla birlikte Platon, Descartes, Aristoteles, Kant, Darwin, Freud, Twain ve Hobbes gibi büyük düşünürler, eskiden beri mizahı tanımlamaya çalışmışlardır. Mizahın tipoloji ve işlevi, M.Ö. 4. ve 5. yüzyıllarda Antik Yunan'a kadar uzanmaktadır. Amerikan Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıbbı, "Modern tıbbın bir parçası olarak sayılmayan çeşitli tıbbi sağlık sistemleri, uygulama ve ürünleri içeren bir branş" olarak tanımlamaktadır. The first documented evidence that humor can influence patients and illnesses is found in Norman Cousins’s book, Anatomy of an Illness. This best-selling book, published in 1964 describes how humor can help healing ankylosing spondylitis (a painful disease that causes the spinal cord to deteriorate). Great thinkers such as Plato, Descartes, Aristotle, Kant, Darwin, Freud, Twain, and Hobbes have long tried to define humor. Consequently, the typology and function of humor can be traced back to Ancient Greece in the 4th and 5th centuries BC. The National Center for Complementary and Alternative Medicine (NCCAM) defines Traditional and Complementary Medicine as: “A branch of medicine that includes a variety of medical and health systems, practices, and products that are not considered part of modern medicine”.