Placenta accreta spectrum (PAS) is an important problem with increasing cesarean section (CS) rates recently. There is still no serum marker for the diagnosis. We determined whether serum YKL-40 levels can be used in the diagnosis and prognosis of PAS. The study was conducted with 50 patients with a PAS diagnosis, 27 individuals without PAS, and 33 normal pregnant women. The operations (CS + placental bed suture, CS + excision of the lower segment, CS-hysterectomy) and for individuals who had the excision of the lower segment /CS-hysterectomy, the histopathological diagnoses (accreta, increta, percreta) were recorded. Serum YKL-40 levels were analyzed. The individuals with PAS possessed significantly greater serum YKL-40 grades (p=0.001). The surgical interventions included 4 CS + excision of the lower segment, 9 CS + placental bed sutures, and 37 CS-hysterectomy. The histopathological outcomes of the individuals who had the excision of the lower segment, CS-hysterectomy and diagnosed 6, 9, and 26 patients with accreta, increta, and percreta, respectively. The accreta, increta, and percreta groups showed statistically significant different serum YKL-40 grades (p=0.001). The receiver operating characteristic analysis was performed to discriminate the cut-off serum YKL-40 level as 32.81 ng/mL with a sensitivity of 66% and specificity of 70.37%. The positive and negative predictive values of YKL-40 in the indicator of PAS were 80.5% and 52.8%, respectively. Elevated serum YKL-40 grades were correlated with the diagnosis and severity of PAS. If our findings are corroborated and elaborated by larger patient series, the YKL-40 levels should be used along with ultrasonography to construct a model identical to that used in aneuploidy screening.
3 July 2019 in Journal of Obstetrics and Gynaecology
Intravenous leiomyomatosis (IVL) is a variant of leiomyoma characterised by intravascular proliferation and originates from the uterine mesoderm. The main pathogenesis of IVL has not been exactly a...
27 June 2025 in Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi
Amaç: Bu çalışma, benign nedenlerle histerektomi uygulanan hastalarda tesadüfi olarak tanı alan en-dometrium kanserli olguların klinik özelliklerini ve tedavi yöntemlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Materyal ve Metod: Bu retrospektif çalışmada, 15 Ekim 2023 – 15 Ekim 2024 tarihleri arasında benign endikasyonlarla histerektomi sonrası tesadüfen endometrium kanseri tanısı alarak jinekolojik onkoloji kliniğimize yönlendirilen hastaların verileri incelenmiştir. Klinik, patolojik ve cerrahi veriler hastane kayıtlarından elde edilmiş; tanımlayıcı istatistikler ile karşılaştırmalı analizler SPSS 29 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya toplam 57 hasta dâhil edildi. Ortalama yaş 53,9 ± 8,2 yıl olup, hastaların %57,9’u postmenopozal dönemdeydi. En sık rastlanan histolojik alt tip %94,7 oranıyla endometrioid tip idi ve olguların %86,0’ında yüzeyel myometriyal invazyon mevcuttu. Preoperatif endometrial örnekleme hastaların %28,1’inde yapılmamıştı. Hastaların %28,1’ine tamamlayıcı cerrahi müdahale planlanırken, %71,9’u konservatif olarak yakın takip ile yönetildi. Patoloji blok revizyonu, jinekolojik onkoloji alanın-da deneyimi olmayan merkezlerde değerlendirilen 15 hastada, tanısal doğruluğu sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Uzman patoloji incelemesi sonucunda bu hastaların 8’inde (%53,3) tanıda değişiklik saptanmıştır. Grade 2–3 tümörlerde derin invazyon, lenvovasküler alan invazyonu ve cerrahi gereksini-mi anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,05). Sonuç: Tesadüfen tanı konulan endometrium kanseri olgularında multidisipliner ve risk temelli bir yaklaşım gereklidir. Bu çalışma, özellikle jinekolojik onkoloji deneyimi olmayan merkezlerde raporlanan olgular için yapılan patoloji blok revizyonunun, tedavi kararlarını yönlendirmede önemli katkı sağladığı-nı göstermektedir. Düşük riskli hastalarda konservatif takip güvenli bir seçenek olabilirken, yüksek riskli olgularda zamanında tamamlayıcı cerrahi ve adjuvan tedavi uygulamaları hayati önemdedir.
15 April 2025 in Journal of Turkish Society of Obstetric and Gynecology
Is there a correlation between the severity of symptoms and vitamin D levels in pregnancy with hyperemesis gravidarum? - Turkish Journal of Obstetrics and Gynecology
19 March 2026 in Journal of the Turkish-German Gynecological Association
Serum osteopontin as a diagnostic marker for missed abortion: evidence from a prospective study - Journal of the Turkish-German Gynecological Association
Amaç: Bu çalışmada, benign endikasyonlarla opere edilen vakalarda Total Laparoskopik Histerektominin (TLH), Vajinal Histerektomiye (VH) alternatif olup olamayacağı araştırılmıştır. Yöntem: Benign nedenlerle opere edilen 109 TLH ve 99 VH hastası retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, cerrahi ve laboratuvar bulguları ile komplikasyonları değerlendirilmiştir. TLH hastaları ayrıca 2D ve 3D olarak iki grupta analiz edilmiştir. Bulgular: TLH ve VH hasta grupları parite sayıları, post-op Hb/Hct düşüşleri, hastanede yatış süreleri ve intrapostoperatif komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermezken (p>0,05); yaş, operasyon süreleri ve uterus hacimleri açısından anlamlı farklılık olduğu görüldü (p<0,05). TLH grubundaki hastaların yaşlarının VH grubundaki hastalara göre daha genç, uterus hacimlerinin daha büyük ve operasyon sürelerinin ise daha uzun olduğu belirlendi. TLH grubunda en sık histerektomi endikasyonları myoma uteri (% 24,8 / n:27) ve anormal uterin kanama (% 23,9 / n:26) olurken, VH grubunda en sık endikasyonlar desensus (% 67,7 / n:67) ve total prolapsus (% 25,3 / n:25) olarak saptandı. Sonuç: TLH, deneyimli cerrahlar tarafından uygulandığında güvenli ve etkilidir. VH halen benign histerektomi için altın standart olsa da, TLH’nin daha az komplikasyon ve kısa yatış süresi gibi avantajları, gelecekte bu yöntemin VH’ye güçlü bir alternatif olabileceğini göstermektedir.